Betekenis
Osteopathie gaat uit van de veronderstelling dat een verminderde beweeglijkheid, van weefsels en structuren in het lichaam, een nadelige invloed op de gezondheid kan hebben. Osteopaten zijn in staat zijn om een dergelijke dysfunctie met hun handen op te sporen en weer op te lossen.
Osteopathie kan omschreven worden als een gezondheidszorg die voor een verbetering van de levenskwaliteit zorgt en voor pijnvermindering door het aanpakken van de oorzaak van het probleem. Een osteopatische behandeling herstelt, onderhoudt en versterkt de natuurlijke homeostase (zelfregulering, chemisch en fysiologisch evenwicht) in het neuro – musculo – skeletaal – en visceraal systeem. Een osteopaat maakt gebruik van palpatie en manuele technieken voor zowel het onderzoek als de behandeling van de klacht.
Osteopaat
Een osteopaat heeft buiten de voorafgaande opleiding als musculoskeletaal kinesitherapeut (5 jaar) een extra opleiding hoger onderwijs van 5 jaar gevolgd. Dit maakt dat de kennis van de menselijke anatomie en pathologie zeer gedetailleerd gekend is. Buiten de wetenschap van de musculoskeletale anatomie zijn de gastro-intestinale anatomie (ingewanden) en de cranio-neurologische pathologie deel van de basiskennis van een osteopaat.
De kennis van het volledige lichaam en de invloeden van de verschillende lichaamsdelen onderling, onderscheiden een osteopaat van andere geneeskundige specialisaties.
Een osteopaat werkt onafhankelijk maar in samenwerking met zijn collega’s in de gezondheidszorg; artsen, kinesitherapeuten, psychologen, logopedisten, ergotherapeuten, etc.
Ook wij gaan ervan uit dat de enige juiste manier van behandelen, een is die alle factoren beschouwt, overleg met arts en specialisten is cruciaal.
Concepten
Het lichaam is een functionele eenheid en de relaties tussen de verschillende lichaamsdelen zijn zo hecht dat alle systemen elkaar kunnen beïnvloeden. Er is een relatie tussen structuur en functie.
De structurele integriteit van het lichaam weerspiegelt de gezondheidstoestand van een patiënt.
Verandering in functie kan resulteren tot verandering in structuur.
Wijziging van de structuur kan oorzaak zijn van de wijziging in functie.
In het lichaam zijn er meerdere compensatoire processen aanwezig welke de structurele/ functionele veranderingen begeleiden, zonder onmiddellijk het herstel van het lichaam te belemmeren. Wanneer de herstellende capaciteit van een lichaam faalt, ontstaat er dysfunctie. Genezing is enkel mogelijk wanneer er een normale neurologische functie en bloedcirculatie aanwezig is. Bij een gebrek of een afname van de normale neurologische of vasculaire functie van het lichaam kan de genezing gecompromitteerd worden. Dit leidt vaak tot een pathologie of pre-pathologische toestand, welke, onbehandeld, kan resulteren in chronische pijn.
Osteopathische geneeskunde grijpt aan op deze genezingsmechanismen door de structurele en functionele problemen te normaliseren. Afhankelijk van de patiënt, is er een behandeling van zowel het musculo – skeletaal, visceraal als neurologisch systeem, wat zoveel wil zeggen als ons skelet- en spierweefsel, organen, bloedvaten en zenuwbanen.